می گذارم انگونه تفسیرم کنی که می خواهی

تفسیری از عشق من ، دوست داشتنم ، آغاز من و پایانم

تعریفی از مرگ من و نیستی هر آنچه که مال من است ، هر آنچه که مرا درسیاهی یک رفتن بی بازگشت پنهان می کند.

اما دوباره آغاز کن ... دوباره بساز تصویرم را در یک قاب ساده چوبی که بوی تازگیش مستم کند . نقاشی کن آرزویم را در آبی روان و آرام  با چشمانی که از شوق برقی نامیرا دارد.

واما من ...

فراتر از یک تصویر قاب گرفته ،  فراتر ازنرمی گام های یک چشمه روان و آرام ، فراتر ازحیرت یک آسمان کبوتر سپید و زیباتر از قشنگی یک رویای سبز تو را آعاز خواهم کرد .

               آخر، دلها اینجا همان حس غریب یک کویردر انتظار باران است .

                                                *    *    *

  سلام به همگی

بلاخره ماهم تصمیم گرفتیم که بیایم  ، راستش تصمیمش برمی گرده به خیلی وقت پیشا اما از اونجایی که برای خیلی چیزا تو زندگی بهونه ای لازمه ، ما هم منتظر اون بهونه بودیم .

و چه بهونه ای بهتر از انتخاب روز تولدم برای افتتاح وبلاگ ...