تبليغاتX
من گرفتار سنگینی سکوتی هستم که گویا قبل از هر فریادی لازم است ... اما یاد گرفتم با سکوت فریاد بزنم ... فریادم را به درون می کشم تا دیگران را نیازارم سکوت مهتاب
سکوت مهتاب
چهارشنبه یازدهم بهمن 1385
دلم از مهر تو آکنده هنوز

 

 

   دستهايم برايت شعر مي نويسند
   اما تو هرگز نخواهي خواند
   آتش عشق در چشمانم غوطه مي زند
   ولي تو هرگز نخواهي ديد
   نه  تو هرگز مرا نخواهي فهميد
   و من با اين همه اندوه از کنارت خواهم گذشت
   وباز تو درک نخواهي کرد

                                                  *     *     *

   گفتي محبت کن برو
                            گفتم خدا حافظ ولي ...


                                                        رفتم که باورت بشه 
                                                                                دارم محبت مي کنم 
                


ادامه مطلب

لینک نوشته | نوشته شده در ساعت 1:5 توسط : * (¯`·.غریبه .·´¯) *

RSS